Sabah, Avatar [The Last Airbender]'i izlerken neredeyse ağlayacaktım. Ha aktı ha akacaktı gözlerimden yaşlar.
Yahu çocuğun bizonunu çalmış kum insanlarından birisi. Zaten saatlerce yol gitmişler çölde kaybolmuşlar, hemen iki hava bükme numarasıyla bu kum insanlarının gemilerinden birini yerle bir etti, baktı hâlâ konuşmuyorlar bir gemiyi daha indirdi, baktı hâlâ anlatmıyor kimse bir şey son gemiyi de parçaladı. O zaman itiraf etti adam, senin bizonunu ben çaldım, toprak krallığına giden birisine sattım diye.
O anda işte sinirden avatar haline geçmeye başladı kahramanımız, kaşlar çatıldı, ifade sertleşti iyice, ışıklar mışıklar saçmaya ve yerden yükselmeye başladı toz toprak kıyamet...
İşte o anda herkes oraya buraya kaçışırken avatar halinin azametinden, Katara geldi kolundan tuttu yükselmekte olan avatarı, aşağı çekti, sarıldı sakinleştirdi. Sonra duruldu ortalık. Toz toprak kıyamet bitti.
Huzur doldu ekrana.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder