Hasta Lan Bu Windows Vista Beybi

Voltaj dalgalanmasından dolayı ışığı azalıp azalıp artarak bir türlü istikrar sağlayamayan bir florasan lambanın altında otuyorken yazıyorum sana bu satırları günlük. Gözlüğüm kırık, eski gözlüğümü taktım ve gözüm ağrıyor gitgide. El-Göz senkronum da kayık biraz. "Gözüm" yazmaya çalışırken yazdığım "gözüö" kelimesini 4 kere değiştirmek zorunda kaldım.

Gece inip de herkes yavaş yavaş köşesine çekildiğinde evde, bir hüzün kaplıyor derinden içimi belli belirsiz. Kendi düşüncelerimle başbaşa kalabildiğim nadir anlar oluyor bu anlar, ve düşünüyorum, anlarsa anam anlar, anlamazsa da olsun dökülen kanlarımın hepsi helal.

Şu gitarı aldığım çok iyi oldu, geçen Cuma gecesi saat 04 müydü neydi saate bakmayı ilk hatırladığımda. Zaman mevhumumu tamamen yitiriyorum onunlayken. [Aslında şu kulaklığı da aldığım iyi oldu, o olmasaydı bu kadar olamazdı.] [Film önerisi: Guitar (İzlemedim izleyenlerden dinledim izlemiş kadar oldum)]

Geçen gün zırvaladığım kadarıyla hayatın yaptığın seçimlerden ibaret olduğunu söylemiştim ya, sadece o değil, seçilimlerden de ibaret. Herşeye müdahale edemiyor insanoğlu günlük, çok edilgen kalıyor bazen. Başkaları seçiyor, başkaları yazıyor, sen oynuyorsun. Ama bunu da sen seçtin aslında değil mi? İronik mi geldi? [Yine fikrim değişiyor gibi, değişmeden geçiyorum, geçtim.]

Yorgunum günlük, bir haftayı daha bitirdim. Ne çabuk bitiriyorum değil mi? Hem de ne çok. Halbuki eskiden hep tabakta bırakırdım bir şeyler kediler yesin diye.

Şimdi gidiyorum günlük. Sevgili gitarımın fişini takıp onu hayata döndüreceğim. Üzerine gül koklamam diye düşünüyordun değil mi? Seviyorum ama seni. 

:]