İlaç değil gazoz o gazoz

Kalsiyum Sandoz'a kendimi bildim bileli acayip bir meylim vardır benim günlük. Buna rağmen evde çoğunlukla olmayan bir ilaçtır kendisi. İlaçtır diyorum ama ilaçtır derken bile aslında ne ilacı gazozdur gazoz diyorum içimden. 

Hasta olduğumda falan doktorlar kalsiyum sandoz yazsın isterdim hep, ne hastası olduğum farketmez, kalsiyum sandoz benim için fiks ilaçtır,  geleyim evde atıp içeyim. Hatta o tableti bardağa attıktan sonra bardağın ağzını elimle kapatırdım, köpükler dışarı sıçramasın diye. Şöyle bir şey ki günlük, aslında tamamen fiziksel bir hadise, bardağın ağzı ile sıvı yüzeyi arasındaki hacimde biriken gaz [bardağın ağzı kapalı olduğu için] sıvı yüzeyine yüksek basınç oluşturmakta ve tabletin sudaki çözünme süresini uzatmaktadır. 

Sonra o turuncu ambalaj kağıdının da hastasıyımdır. Onu katlaya katlaya ufacık hale getirene kadar uğraşır, sonrada yakındaki birine atardım. 

Şimdi oturmuş yine kalsiyum sandoz içiyorum, ama artık ne doktor yazsın diye dualar ediyorum, ne bardağın ağzını kapatıp bekliyorum, ne ambalajını katlayıp katlayıp anneme babama atıyorum.

İşte bunları yapmayınca büyümüş oluyorsun günlük. Dikkat et kendine.