Sevgili günlük, feysbuk kullanan insan olmaya başladım.
Girmemin tek nedeni ise, patlıcanlar bozulmasın, çilekler çürümesin, ren geyiğim ölmesin. Bu yani hayattaki amaçlarım iyice ilginçleşmeye başlıyor.
Bak ne vardı eskiden hatırlarmısın bilmem, mısın da ayrı yazılır ayrıca. Matsuniçi miydi, yamaguçi miydi, öyle bir dalga vardı. Hani Japon menşeili ["menşei" ye beybi.] elektronik evcil hayvan. Hani aralıklarla girip butonuna basmazsan ölüyordu felan. İnsanlar delişmen gibi onlarla oynamaya başlamışlardı feşmekan. [Reset tuşu vardı diye hatırlıyorum, ölünce atıyorlarmıdıki aleti?] Atıyorlarmıydıki? Atıyorlar mıydıki? Ahahah ne garip kelime.
Bu da onun gibi, farmvil. Lan sanal patlıcanlar çürümesin diye saat kollayıp feysbuka giriyorum be, büyük saçmalık. Ama takıldım şimdi, ren geyiğim de arada bir ses çıkarıyor, kendimi Kanada'daki köyümde hissediyorum, çok hissiyatım tavan yapıyor. Bugün bir balya saman koydum önüne, mal gibi baktı yemedi bile, yiyor mu onu bile bilmiyorum lan.
Malum kurban bayramı da gelmişken, inek işine gireyim diyorum ne dersin günlük? Bugün arkadaşlarımın hepsine birer tane inek gönderdim. Görüyorsun ne kadar bonkörüm. Yarın da mangala çağıracağım. Ram ızgara yapacağız. [Bababa gizli sosyal mesajlar diyorsun, sanal alem, sen çıkıp kanat ızgara yapacağına bilgisayarın ram'lerini ızgara yap, işe bak diyorsun, demiyor musun? Desene, demen lazım, ram ızgara ne demek, kafayı mı yidin? Kafayı yeme gel bi inek veriyim onu ye. Ouu, çilekler bozuldu, hay bin ren geyiği.]
Edüt: Tamaguçi lan tamaguçi dur geldi aklıma...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder