Sevgili günlük, bugünkü yazımıza eskilerden bir şarkı ile başlıyoruz. Hemen avatara'a bakıp da, tahmin yürütme, korkma, aç sesi dinle. [Billy Talent - Perfect World]
Kar yağdı lan bugün burada.
Acayip.
Bakiym?
Yok artık yağmıyor.
Balkanlardan gelen soğuk hava dalgası resmen bizi teşrif etti bugün. Kafakontak olmak üzere işlerle boğuşurken, ötelerdeki camdan İstanbul Sapphire'in görükmeyen üst yarısına doğru bakıp, "Lan kar mı yağıyor?" dedim. Baktık ki yağıyor.
Bu arada dipnot: Bak yarın bi'gün uyarmadı demeyin, bu İstanbul Sapphire'in yarısından sonraki katlar kış aylarında sürekli duman altı bulut içi. Manzaraydı agıydı bıgıydı diye alacaksanız benden söylemesi yan basarsınız. [Göremiyoruz ki kardeşim binayı, onlarda bizi göremiyordur herhalde...] Aa bu arada agıydı bıgıydı diye bi'şeyi de ilk defa kullanıyorum, zira çok da saçma olmuş tekrar okuyunca farketting.
Neyse, içimi bir sevinç kapladı ki bilemezsin sevgili günlük. Şimdi burada bir şarkı sözüyle terennüm etmek vardı, ama yok.
Öyle işte. Kar falan yağınca bir mutlu oluyorum ben bir mutlu, bir de lerzan mutlu. (Nayııır, yapmadım bunu, yapmadın deyin, yapmadım. Yaptım mı? Yapmadım. Yaptım ya kahretsin.) [The Pixies'den benim için gelsin Where is my mind.]
Sonra tabi kar ile İstanbul trafiğinin sonsuz uyumsuzluğu yüzünden çekilen trafik çilesiyle bayık bir halde eve geldim. Bu tip günlerde servisi tek geçiyoruz. Yaşasın servis, süper servis, var ol servis.
Sonra kar yağışı da bitti zaten. Eve bir geldim ki, tüm hafta yağacak falan diyorlar, haftasonu da yağacak diyorlar, okullar tatil olacak mı falan diyorlar, lan ne diyorlar? (İşleri de tatil yapalım. He, hadi be bi' zahmet...)
Monera kar manzaralarının merkezinden bildirdi.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder