Sevgili günlük, bugün, [aslında dün] çünkü şimdi yarın, yani bugün, çünkü dün bugündü, yani aslında dün, [lan n'oluyo kafakontak oldum] tipik Cuma akşamı çıkışlarından birinde daha birlikteyiz saygılı günlük.
İş çıkışı Taksim'deyim evet. Çünkü biliyorsun tatile Cuma akşamından başlarsan sanki tatil daha uzunmuş gibi gelir. Böyledir bu şimdi birbirimizi kandırmayalım. Yok öyle değildir diyen varsa ilk paragrafı bir daha okusun öyle gelsin.
Cuma akşamım artık geleneksel hale gelmeye başlayan "Ekvador'da çikın'lı bi'şeyler" etkinliği ile başladı. Şimdi bak günlük, böyle durumlarda arkadaş grubunda sigara içen vatandaşların olması çok büyük handikaptır. Çünkü içerde oturmayı tercih etmezler, dışarda sokaklarda titreye titreye yemek yemenize neden olabilirler, ki oldular. Sağolsunlar ben yine zatürre olabiliyore. Bakalım daha net bi'şey yok ama.
Sonra bu İstiklal Caddesi'nin baş tarafına doğru bir kahveci var, neydi ulen adı, ferricini mi fertici mi, [Bi' saniye kahve bardağının altına koydukları bardak altlığını yürütmüştüm bi' bakıp geliyorum, kaybolma bi'yere] "Filicori"ymiş, oha amma atmışım. [Günün tavsiyesi çok klas bi'yer.] Donmakta olan benliğimize ılık bir maneviyat dolsun diye iki kahve içelim güzelleşelim dedik. Tabi kapalı mekan olması nedeniyle bizim arkadaş tayfasının sigara molası geldi, kapının önünde sigara içilmesini beklemeye başladık...
İşte ne olduysa o an oldu, ayaklarımızın altından hızla siyah bir varlık geçti. "Aaa fare ulan", "fareye bak" diyerekten, kahakaha, kihihi, hahaha, hohoho, nidaları eşliğinde farenin nereye gittiğine bakınırken, yurdum turist kafilelerinden birindeki idiyot turistlerinden bir tanesi angut angut "Rat" "Rat" dedi bize. Bunu demekle de kalmadı, ayağını yere rap rap vuraraktan, "ezicen geçicen ne korkuyon" gibisinden sarhoş ingilizcesiyle bi'şeyler böğürmeye başladı. Ya tabi turisttir şimdi fazla da muhattap olmam ben öyle turistle muristle, "he he ok" diyip gülümsedim elin gevuruna. Bu dingil ukala hâlâ "What the f*ck", "o man it's a rat", "ayağını yere vurmalar falan", "like this falan". Töbee töbee, lan yürü git akşam akşam götleğe bak ya, fak mak diyor bir de. Ulan dedim içimden, kültür başkenti falan tanımayacam dalacam şimdi sağlı sollu. Gerçi herif de iri, sarhoş zaten, elinden alamazlar valla beni, ooh tam mahalle kavgası, ondan sonra magandalar turist dövdü diye haber, bi' maganda damgası yemediğimiz kaldı zaten tam olur bu da... Ya sabır dedim, adamın yüzüne gülerekten de "hehehe ya yürüyün gidin hadi işiniz gücünüz yok mu" deyip, kahve kapısı önündeki arkadaş arası muhabbetimize geri döndüm.
Şimdi söyle bakalım günlük, sen gitsen, elin Fransasında, Almanyasında, İtalyasında, Andorrasında, Lihtenştaynında, yollarda böyle böğürür müsün, tanımadığın insanlara fak'lı mak'lı cümleler kurar mısın? Kurmam tabi dediğini duyar gibi oluyorum, kurma zaten, çünkü döverler adamı. Belki de dövmezler, bilmiyorum. Ama hoş değil. Nahoş. Nahoş, hoş değil demek.
Peki şu daha garip değil mi, bir turist, tatile geldiği memlekette, böyle rahat davranma hakkını nereden buluyor? Kimsin lan sen? Gelmişsin zaten domuz gribi kuş gibi ne bok olduğun belli değil, almışız seni tatilci diye sokağa salmışız, hayır yani usturubunla gez, bas git nereye gidiyorsan. (Çok mu faşizan oldu be? :] ) Gerçi şu davar ki, yok öyle değil, şu da var ki, sanki bizim öz hakiki öküzlerimizin bunlardan aşağı kalır yanı var mı? Yok tabi ki. Hatta fazlaları var eksikleri yok diyebiliriz. Bu iki konu acayip su götürür. Girmiyorum şimdi ama...
Şu aralar okuduğum kitabın da etkisinde kalmıyor değilim hani, "Çivisi Çıkmış Dünya" dejenere Batı kültürü ile, memnuniyetsiz Doğu kültürü arasındaki etkileşimi inceleyen bir kitap, deneme aslında. Ama etrafa bakınca cidden farkediyor insan. Bitirince onun da yorumunu yapabilirim sanıyorum, bitirebilirsem. :]
Oldu o zaman, saati de 3:00 yaptık püü. Ne 3ü? 3:30 olmuş.
Hadi bana iyi geceler.
